Krótko opiszę zainteresowanie moje sztuką i rozważań życiowych z tym związanych.
Jako pięciolatka zaczęłam rysować ,ale jakie dzieła?
Moim pierwszym rysunkiem był zwykły bałwan jak na pięciolatkę przystało.
To już było coś… by ku temu rozwijać swoje zdolności.
Strasznie nie lubiłam ,gdyż z rodziców ust padały słowa: „jakie to śliczne” , „bardzo ładne”, gdyż wtedy nie potrafiłam określić szczytu swoich możliwości nad czym muszę popracować .
W wieku szczęściu lat zaczęłam uczęszczać do „zerówki” jak każde dziecko.
Na korytarzu znajdowały się rysunki dzieci którym również podobały się moje rysunki.
Uważali ,że rysowała mi mama.
Podobnie było w podstawówce m.in. na przestrzeni 2-3 klasy w różnych konkursach plastycznych często nie miałam szans.
Uważano ,że korzystam z pomocy rodziny, znajomych.
Podobna sytuacja była w starszych klasach byłam często osobą nie docenianą nie zrozumianą przez wychowawców.
Swoje myśli wyładowałam w postaci rysunku. Często byłam krytykowana na różnych portalach zdarzało się jednak ,że oceniano pozytywnie moje zainteresowania i twórczości, ale czy to mi wystarczało .
Znani malarze są nam przytoczeni dopiero po śmierci ,kiedy ukończyłam szesnaście lat zapisałam się na zajęcia plastyczne w Domu Kultury tam są każe prace doceniane.
Dokładnie odbyła się moja pierwsza wystawa.
Każda praca ówczesnej młodzieży i nie tylko liczyła na pochwałę lub zdrową krytykę.
Może nie czułam się w pełni.
Marzę w głębi serca, że kiedyś…ktoś mnie doceni.
Drugą moją stroną artystycznej duszy jest pisanie wierszy ,ale to już inna historia.
W przyszłości postanawiam prowadzić galerię w której będą znajdowały się prace nawet najmłodszych zwykle nie doceniane.


Zapraszam do znajomych

http://www.myspace.com/kafia16